Puszka-Cacuszko

Wiersze Lecha Janerki i rysunki Tomasza Brody, choć przeznaczone dla dzieci, nie próbują infantylizować przekazywanych treści czy "łasić się" do odbiorcy. Są intelektualnie i artystycznie inspirującą propozycją zarówno dla najmłodszych, jak i dla dorosłych. Pierwsi otrzymają zabawne, ciepłe i ironiczne opowiastki o zwierzętach w nie zawsze codziennych i nie zawsze oczekiwanych sytuacjach. Drudzy odnajdą w utworach Lecha Janerki tę samą przewrotność, dowcip i styl, które znają dobrze z jego najlepszych utworów rockowych. Zaś w rysunkach Tomasza Brody i jedni i drudzy napotkają tę samą prostotę i wdzięk, które mogli podziwiać w telewizji i prasie, kiedy artysta „robił” ludzi i zwierzęta z najmniej oczekiwanych przedmiotów.

Mariusz Urbanek

Mariusz Urbanek - dziennikarz, pisarz, publicysta, autor m.in. książek: Przecieki niekontrolowane Stan przejściowy 1992-2001 (Wydawnictwo krakowskie, 2001), Tuwim (Wydawnictwo dolnośląskie, 2004), Kisielewscy (Iskry, 2006), pozycji dla dzieci: Baśnie Dolnego Śląska, Mostek czarownic. Baśnie wrocławskie (Wydawnictwo Europa).


Lech Janerka nigdy nie chadzał utartymi ścieżkami - to raczej on wciąż je wyznacza jako kompozytor i autor tekstów piosenek, jedna z największych indywidualności polskiej sceny rockowej. Choć jest na niej obecny od blisko trzydziestu lat, dopiero dwie ostatnie jego płyty zdobyły masową popularność. Publiczność doceniła wreszcie suwerenność artysty, ale i rzadką umiejętność, jaką jest doskonałe porozumiewanie z młodszymi twórcami. Niezwykle owocne okazało się spotkanie nestora rocka ze znanym wrocławskim grafikiem Tomaszem Brodą (ten ostatni był autorem oprawy graficznej najnowszego albumu Lecha Janerki - "Plagiatów"). Przy kolejnym już wspólnym przedsięwzięciu to prace Brody wyznaczyły kierunek poszukiwań. Cykl przedstawiający zwierzęta, uchwycone zarówno w warunkach naturalnych, jak w niewoli, niekiedy na sposób bajkowy spersonifikowane, zainspirował cykl wierszy, przeznaczonych dla dzieci, ale nie tylko. Nie tylko, gdyż bajki te wolne są od jawnie moralizatorskiego przekazu. Janerka traktuje język jako instrument - tekst ma u niego przede wszystkim brzmieć. Artysta bawi się mową jak dziecko, kładzie akcent na dźwięk, nie na sens (choć jego komentarze nie są go pozbawione). W podobny, pozornie infantylny sposób, buduje też nowe wyrazy i kojarzy je ze sobą. Sądzę więc, że zarówno znakomita szata graficzna, jak i wierszowana zachęta do ćwiczenia polszczyzny spodoba się najmłodszym czytelnikom.

Marta Mizuro

Marta Mizuro - krytyk literacki, recenzuje książki dla Przekroju, Nowych Książek, Zwierciadła oraz Odry.
 
W przypadku wierszyków dla dzieci lapidarność bywa wartością najwyższą. Wierszyki Lecha Janerki takie właśnie są, co pozwala cieszyć się nimi bez poczucia nudy. Są to cudownie absurdalne rymowanki zawiązane wdzięcznie i z dużym poczuciem humoru. Janerka nie upraszcza wierszy, wiedząc jak wymagającym i inteligentnym czytelnikiem jest dziecko. Dzięki temu unika infantylizmu, który często zanieczyszcza książeczki dla dzieci. Zresztą wydaje się, że frajdę z "wierszobrazków" będą mieli także dorośli! Szykuje się więc idealna symetria - święto łączącej pokolenia książki familijnej. Tym bardziej, że partnerem Janerki jest znakomity artysta Tomek Broda, łączący baśniowość z rzeczywistością postrzeganą nieco żartobliwie. Jego ilustracje są ciepłe i stymulują wyobraźnię. Sporo w nich poczucia humoru i radości, że tak właśnie wygląda królik (jakie śmieszne zwierzę!), a tak małpa (czy widzieli państwo coś takiego?). Wydaje się, że współpraca tych dwóch panów była nieunikniona, że czekała tylko na finał. I oto pojawia się okazja na materializację duetu, na prezentację w jednej książeczce dwóch uzupełniających się wrażliwości.

Agnieszka Wolny-Hamkało

Agnieszka Wolny-Hamkało - poetka, opublikowała tomiki (wyd. Biuro Literackie): Mocno poszukiwana (1999), Lonty (2001), Gospel (2004), Ani mi się śni (2005). Publicystka, autorka recenzji dla Gazety Wyborczej, Przekroju.